Sisyphus, De slaaf van de Staat, The slave of the State

Sisyphus, De slaaf van de Staat, The slave of the State

De Staat heeft zich ontpopt tot de behartiger van eigen politieke en bureaucratische belangen in plaats van het publiek belang. Een politiek gemeenschapsdenken dat tot radicalisering leidt en geleidelijk in de afgrond wordt gezogen door een integralisme waarbij de Staat ondergeschikt wordt aan de spirituele autoriteit van een religieus instituut in naam van de onbekwaamheid van de burger. Ondertussen vernedert zij haar burgers als slaven enkel dienstig om belastingen te betalen om alzo de financiële geneugten en verspilzucht van de Heren te bevredigen. De soevereiniteit van de burger is opgeheven voor de absolute soevereintiet van de natiestaat zodat er niets meer de absurde weg van de Staat kan verhinderen. Als mensonterende soevereine machtsmachine beslist zij enkel over de uitzonderingstoestanden, waarvan zij gretig gebruik maakt.

Zijn we niet alle Sisyphus geworden, geboren als offer, degene die continu de politieke steen des aanstoots terug naar boven moeten duwen, naar het Staatsaltaar.

Simon Weil stelt terecht dat de burger door deze machtsgreep, waarbij de Staat zich gedraagt als een afgod, volledig is ontworteld en het hele politiek spel enkel maar afkeer, spot en verachting creëert.

De burger is de Staat niets verplicht en de politiek heeft geen prioriteit. De burgers is enkel zichzelf verplicht te mensen als opstap tot het overmensen om alzo wederzijds burgerlijk respect en rechtvaardigheid op te bouwen. Het is niet de Staat maar de burger, het is niet het recht maar de plicht die een menswaardige wereld creëert.

Sisyphus the slave of the state

The State has emerged as the representative of its own political and bureaucratic interests instead of the public interest. A political community thinking that leads to radicalization and is gradually sucked into the abyss by an integralism in which the State is subordinated to the spiritual authority of a religious institution in the name of the incompetence of the citizen. Meanwhile she humiliates her citizens as slaves only in order to pay taxes and thus satisfy the financial pleasures and wastefulness of the Lords. The sovereignty of the citizen has been abolished before the absolute sovereignty of the nation-state so that nothing can hinder the absurd path of the State. As a degrading sovereign power machine, it only decides on the exceptional situations, which it eagerly makes use of.

Haven’t we all become Sisyphus, born as a sacrifice, the ones who continuously have to push the political stumbling block back up, to the State Altar.

Simon Weil rightly argues that this seizure of power, in which the State behaves like an idol, has completely uprooted the citizen and the whole political game only creates aversion, ridicule and contempt.

The citizen does not owe the State anything and politics has no priority. Citizens are only obligated to humans themselves as a stepping stone to over-humanizing in order to build mutual civic respect and justice. It is not the State but the citizen, it is not the right but the duty that creates a humane world.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *