De verknooptheid van lichaam en geest – The interconnectedness of body and mind

De verknooptheid van lichaam en geest – The interconnectedness of body and mind

De verknooptheid van lichaam en geest

Hélène Cixous (1937-) ontnuchtert het rationeel denken als ze stelt “Schrijf, laat je lichaam spreken”. Zij voegt eraan toe “Het lichaam draagt de littekens van het bestaan” [1]. Schrijven is voor Cixous zichzelf baren en de Logos verlammen voor het mystieke [2]. Marcel Proust (1871-1922) poneerde al “het lichaam functioneert als geheugen, het lichaam herinnert zich, waarna het denkend “ik” er de bijbehorende woorden en beelden aan toevoegt “ [3]. Merleau-Ponty (1908-1961) sloot hierbij aan “We ervaren de wereld lichamelijk, het zelf is een belichaamd zelf.

We zijn onontkoombaar aan ons lichaam en dus aan de natuurwetten gekluisterd stelt Emma Jung (1882-1955)[4] maar is de reductie naar de lichamelijkheid geen Franse vlucht uit het zijn? Zal ik aansluiten met de these van Mme de Stael (1766-1817) “ Le mérite des Allemands, c’est de bien remplir le temps ; le talent des Français, c’est de le faire oublier.” [5]

The interconnectedness of body and mind

Hélène Cixous (1937-) sobers up rational thinking when she states “Write, let your body speak”. She adds “The body bears the scars of existence”. To write for Cixous is to give birth to oneself and to paralyze the Logos to the mystical. Marcel Proust (1871-1922) already posited “the body functions as memory, the body remembers, after which the thinking “I” adds the corresponding words and images”. Merleau-Ponty (1908-1961) agreed: “We experience the world physically, the self is an embodying self.

We are inescapably attached to our bodies and thus bound to the laws of nature, says Emma Jung (1882-1955), but isn’t the reduction to physicality a French escape from being? Shall I join with the thesis of Mme de Stael (1766-1817) “Le mérite des Allemands, c’est de bien remplir le temps ; le talent des Français, c’est de le faire oublier.”


[1] Lazaroms Ilse Josepha ,Schrijven in witte inkt, De Groene Amsterdammer , jrg 146, nr 38, 22/09/22, p.63-65

[2] Cixous Hélène , Tussen talen ontstaan. La venue à l’écriture,Hölderlin, 1991

[3] van der Poel Ieme , De tijdmachine van Marcel Proust, De Bezige Bij, 2022

[4] Jung Emma, Animus en anima, Lemniscaat, 1999

[5] de Stael-Holstein, Anne-Louise Germaine Necker,De l’Allemande,1810

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *